با این حال نشستم تو کافه تریای ساختمون مهندسی مک گیل . فضای صمیمی و رنگ و وارنگ و موزیک ملایم و بغل تو بغلی دانشجوهای دوست جونی رو میبینم و حسرت میخورم به تمام روزهای گند و آشغال دانش آموزی و دانشجویی